Gepost op

Volg je intuïtie, je hoeft niet liggend te baren

Op de Mooie bevallingen Facebook pagina vertelde net een vrouw dat ze thuis is bevallen. Staand. De verloskundige suggereerde dat ze op bed moest gaan liggen om haar kind er uit te persen. “Mooi niet,” dacht ze, “ik blijf lekker staan”. Niemand die haar van haar gevoel af kon brengen! Ze hing over de rand van het bed, haar man stond aan de andere kant van het bed en ze hield zich vast aan zijn armen, hij was haar tegenwicht. Haar zoontje zakte in het geboortekanaal en daar was hij opeens, en iemand riep dat ze hem aan kon pakken. Zo mooi hoe ze haar gevoel volgde, haar lijf wist precies wat er nodig was om haar kindje geboren te laten worden.

Een vrouw die aan het bevallen is, is zo mooi, zo puur, zo krachtig. Het is mijn wens om vrouwen het vertrouwen te geven dat ze het in zich hebben om zelf hun kind op aarde te zetten. Want hoe meer vertrouwen er is, hoe makkelijker het voor haar wordt om haar gevoel te volgen. En hoe meer ze haar gevoel volgt, des te vlotter alles verloopt. En dat is zo mooi om te zien. Bevallen is iets magisch.

Gepost op

Het gezicht van de bevalling

Bevallen is een natuurlijk proces, een oer-proces. Cultuurhistorische factoren hebben het gezicht van de bevalling verstoord, er heerst een collectieve angst voor bevallen en die angst is contraproductief, die angst faciliteert een zelfvervullende voorspelling. Angst zet de bekkenbodem op slot, daarom er moet vaker van buitenaf gesleuteld worden (interventies) om die bekkenbodem open te krijgen.

Men neme de angst weg en voilà, bevallen wordt weer leuk, magisch, wonderlijk, en, wonder boven wonder, we komen in een positieve spiraal: ik ben er heilig van overtuigd dat er zonder angst ook minder complicaties en interventies zullen optreden. Zou het niet mooi zijn als de gemiddelde Nederlandse vrouw totaal ontspannen aan haar geboortereis begint?

Op naar een collectief vertrouwen

Er moet veel meer aandacht komen voor de positieve belichting van de bevalling. Zwangere vrouwen verdienen het om al vroeg in de zwangerschap in contact te komen met de mooie kant van bevallen. Er moet veelvoudige informatie beschikbaar zijn over de opties die ze hebben (denk: verticale houdingen, watergeboorte, doula, het recht om inknippen te weigeren), en ook het belang van vertrouwen in het vrouwelijke kunnen, acceptatie en overgave aan de kracht van de weeën, ontspanning tijdens en tussen de weeën, een hoofd-uit-intuïtie-aan benadering.

Een collectief vertrouwen in het natuurlijke proces zal de gemiddelde bevalling ten goede komen.

Er zijn gelukkig al veel initiatieven in Nederland die (al dan niet) grootschalig bijdragen aan een positieve beweging van vertrouwen. De geboortebeweging (richt zich vooral op het waarborgen van de autonomie van de vrouw, en het verdedigen van haar rechten), hypnobirthing (richt zich op het vertrouwen van het natuurlijke proces), en natuurlijk tal van zwangerschapscursussen en boeken over zwangerschap en bevallen.

Maar willen we echt een beweging die opgewassen is tegen de trend van meer ziekenhuisbevallingen en meer inleidingen en interventies, dan moet er echt heel veel meer gebeuren.

Twee dingen mogen in Nederland (en wereldwijd) in het algemeen flink verbeteren rondom bevallen: 1) de geboortezorg, en dan met name respect voor de autonomie van de barende vrouw, en ook de acceptatie/ facilitering van een verscheidenheid aan baringshoudingen, evenals 2) het vertrouwen van de zwangere vrouw in haar lichaam en haar kunnen, en het natuurlijke proces van de bevalling.

Met betrekking tot punt 2: Ik heb persoonlijk onschatbaar veel gehad aan de boeken van Ina May Gaskin, die staan tjokvol prachtige geboorteverhalen. Ina May’s verhalen zijn prachtig, tijdloos, ook al spelen ze zich af in de VS in de vorige eeuw. Ik zou ze nog aanraden aan iedereen die net als ik geboorteverhalen kan verslinden.

En er zijn ook wel (een paar) boekjes in Nederland met geboorteverhalen, maar niet per se de mooie, en ook niet per se verhalen waar vrouwen altijd in hun kracht staan. Terwijl het juist zo belangrijk is om de mooie verhalen te delen. Zo kwam ik dus ook op het idee om een verhalenbundel te maken van mooie geboorteverhalen.

Waarom alleen de mooie verhalen?

Gepost op

Stelling: vrouwen zouden meer toegang moeten hebben tot positieve geboorteverhalen tijdens de zwangerschap

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik het geluk gehad dat mijn lieve moeder mij het boek Spiritual Midwifery van Ina May Gaskin cadeau gaf. Ik heb uit dat boek heel veel vertrouwen in het geboorteproces gehaald. Niet iedereen heeft zo’n attente moeder. Maar waar haal je dan je positieve verhalen vandaan? Want die positieve verhalen zijn belangrijk voor je vertrouwen in het geboorteproces. En dat vertrouwen is belangrijk voor je ontspanning tijdens de daadwerkelijke geboortereis.

Ik ben van mening dat Nederlandstalige vrouwen veel te hard hun best moeten doen om mooie geboorteverhalen te kunnen lezen. Ze zijn er wel, en het zijn er ook echt heel veel! Het bundelen van een behapbare selectie prachtige verhalen staat aan de grondslag van dit project. Het zou eens makkelijk worden om vertrouwen te krijgen in je bevalling! Hoe zou de gemiddelde geboorte er dan uitzien?